//////

Miesięczne archiwum: Maj 2009

LABIRYNT

„Labirynt” tworzyły wielkie dwunastometrowe, prostokątne płaty białej gazy rozpięte na wysokich masztach, tworzące dużą prostokątną budowlę. Zmienne kształty nadawał jej wiatr wydymający gazę jak żagle. Umieszczono tam tekst z księgi Genezis: „A Ziemia była pusta i próżna i ciemności były nad głębokością.”Przedstawione tu grupy nie są jedynymi przykładami kultury alternatywnej w Polsce. Są to wybrane działania, które wydawa­ły mi się najciekawsze i najbliższe poszukiwaniom młodego teatru. Przykłady te wystarczą, by zrozumieć i odczuć specy­ficzny klimat grup alternatywnych, różniący je — mimo pokre­wieństwa — od zespołów określających się wyraźnie jako teatral­ne. Te właśnie zespoły, a nie kultura alternatywna, stanowią temat główny mojej książki.Mówiąc o kulturze alternatywnej w Polsce wspomnieć też trzeba o działalności wydawniczej i popularyzatorskiej Akade­mickiego Ośrodka Teatralnego „Kalambur”.

SPOTKANIA MIĘDZYNARODOWE

Spotkania między­narodowe, wielkie wrocławskie festiwale, serie wydawnicze i inne publikacje poświęcone kulturze alternatywnej u nas i na świecie przyczyniły się do rozprzestrzenienia jej idei, pogłębiły sa­moświadomość tego ruchu. Propagowane przez Bogusława Litwińca propozycje „sztuki otwartej” były próbą własnej konceptualizacji różnych praktyk kultury alternatywnej. Jed­nak grupy skupionej wokół „Kalambura” — w okresie, który jest przedmiotem moich zainteresowań — do alternatywnych zaliczyć nie można. Była to bowiem kultura alternatywna my­ślana, a nie praktykowana w życiu codziennym. Okres wspól­notowego życia środowisko to miało już poza sobą.

MŁODY TEATR A SPOŁECZNOŚCI ALTERNATYWNE

Między ruchem alternatywnym a młodym teatrem nie da się przeprowadzić ostrej granicy. Tak jak trudno wytyczyć taką granicę między teatrem awangardowym a działalnością paratea­tralną i happeningiem. Niektóre wymienione tu grupy, na przy­kład Gardzienice, funkcjonowały instytucjonalnie jako teatr, uczestnicząc w festiwalach i przeglądach teatralnych. Inne, nie wymienione wśród grup alternatywnych, lecz zaliczone przeze mnie do nurtu młodego teatru — jak na przykład war­szawska Akademia Ruchu, szczególnie w późniejszym okresie swego istnienia — określały się jako grupy twórcze prowadzą­ce akcje uliczne o charakterze parateatralnym. Trudności zali­czenia do określonego gatunku występują zwykle, gdy mamy do czynienia z działalnością na pograniczu różnych dziedzin twór­czości, a taką właśnie działalnością zajmowały się zarówno spo­łeczności alternatywne, jak i zespoły młodego teatru. Przepro­wadzenie podziału, który nie budziłby żadnych zastrzeżeń,

Archiwa

Bookmarks