//////

Miesięczne archiwum: Październik 2009

INDYWIDUALNY SENS

Indywidualny sens doświadczeń dla każdego ucze­stnika Pracowni można określić jako nabywanie i rozwój świa­domości, poszukiwanie i formułowanie istotnych problemów.” Wokół Pracowni wytworzyło się środowisko ludzi — głównie młodych: studentów, licealistów — uczestniczące nie tylko w za­jęciach organizowanych przez zespół, ale i w życiu prywatnym grupy. Zajęcia te były rzeczywiście bardzo różnorodne. Jeden kierunek to działania zainspirowane przez metodę pracy Labo­ratorium (członkowie Pracowni uczestniczyli w stażach). Zmie­rzały one do zakwestionowania oczywistości nawyków wytwo­rzonych przez kulturę, pokazania śmieszności, nieautentyczności wielu codziennych zachowań oraz do pobudzenia, odbudowa­nia pierwotnej wrażliwości zmysłowej.

PRZYKŁAD DZIAŁAŃ

Przykładem działań pierwszego typu może być akcja „Zdjęcia grupowe”. Biorących w niej udział — sympatyków Pracowni, ludzi z różnych środowisk — poproszono o podanie „tematów” najczęściej wykonywanych zdjęć grupowych. Pojawiły się tema­ty ilustrujące sytuacje najbardziej stereotypowe: fotografie ro­dzinne, zdjęcia ślubne, „nasza klasa”, „pamiątka z wojska” itp. Uczestnicy sami wyreżyserowali ustawianie się do tych zdjęć odkrywając zarazem schematy kulturowe leżące u podstaw tych zaimprowizowanych kompozycji. Uchwycili trafnie inten­cję zabawy przerysowując nienaturalność i fałszywość tych przedstawień. Zdjęcia zostały faktycznie wykonane. „Świat zdjęciowych skamienielin okazał się tematem poruszającym. Ludzie przedstawiali różne obrazy, których cechą wspólną było to, że obecne w nich postaci miały «gęby». […] Kolejne zdję­cia grupowe nosiły tytuły: «Sceny z życia rodzinnego» i «Wła- dza». W tym drugim temacie chodziło o kompozycje symbo­liczne.”

Archiwa

Bookmarks