//////

Miesięczne archiwum: Marzec 2010

ALTERNATYWNA TECHNOLOGIA

Alternatywna technologia nawołuje do budowania otoczenia odpowiadającego ludzkiej skali, uruchamia wyobraźnię w kie­runku tworzenia różnych form codziennego życia, z których część realizuje się już teraz (nie tylko w ramach eksperymentów wspólnotowych, także w szerszej skali zmienia się stosunek do przedmiotów najbliższego otoczenia, wielu ludzi wybiera nowy styl życia, nowe miejsce pobytu, z powodu znużenia psychicz­nego przestrzenią zurbanizowaną i monotonią wytworów pro­dukcji masowej).Przedstawione wyżej poglądy na to, jak tworzyć nową rzeczy­wistość w istniejących warunkach społecznych, pozwalają odtworzyć zarysy utopii budowanej przez kulturę alternatyw­ną. Nie chodzi nam jednak o to, by oceniać skuteczność pro­ponowanych działań z punktu widzenia zmiany społecznej i kul­turowej. Oczywiście, wiara w to, iż istniejący system da się „roz­sadzić od wewnątrz” dzięki szczelinom, jakie w nim tworzą grupy alternatywne, wydaje się naiwna.

UPOWSZECHNIENIE TWÓRCZOŚCI

Istotne jest, iż grupy alter­natywne przeciwstawiając upowszechnienie twórczości ciągle powtarzanemu hasłu upowszechnienia kultury, które sprowa­dza się do konsumpcji kulturalnej, wydobywają bardzo ważne aspekty procesów kulturowych, które zachodzą we współcze­snym świecie. To, co w tych małych grupach wyolbrzymione, niekiedy karykaturalne lub fantastyczne — albo już się dzieje, tylko w skromniejszych wymiarach, albo dziać się zaczyna. Grupy te odnajdują chyba trafnie kierunek przemian kulturo­wych, pokazują dylematy kultury współczesnej, sygnalizują narastanie potrzeb samorealizacyjnych, a zarazem trudności ich zaspokojenia. Pokazują, iż twórczość to właściwość istotnie ludzka, obejmująca wszystkie obszary życia, domagają się urze­czywistnienia ciągle powracającej utopii, w której wszyscy są twórcami, starają się wskazać możliwości budowania jej już teraz.

SZTUKA I ARTYŚCI W RAMACH KULTURY ALTERNATYWNEJ

Wraz z hasłem upowszechnienia twórczości pojawiło się hasło unicestwienia sztuki jako działalności zarezerwowanej dla specjalistów, prowadzącej do tworzenia trwałych obiektów. Dewaluacji uległo pojęcie „dzieła sztuki”, a pozycja artysty w ramach koncepcji kultury alternatywnej uległa degradacji. Sztuka i działalność artystyczna jako istotna część zakwestio­nowanej kultury musiała również zostać zakwestionowana, co więcej, owa destrukcja występuje wyraźnie również wewnątrz, w obrębie samej sztuki. Charakteryzując owe tendencje Stefan Morawski pisze o Dubuffecie: „wniósł do tradycji myśli anarchi­stycznej nową propozycję — zamiast przekraczania sztuki w pro­jektowanej przyszłości, unicestwienie jej już dzisiaj, ponieważ jej antyalienacyjny charakter jest pozorny”.

Archiwa

Bookmarks