//////

Miesięczne archiwum: Czerwiec 2010

NA CZYM POLEGAŁY DZIAŁANIA

Na czym polegały te działa­nia? Grupa składała się z plastyków, skupiała się więc przede wszystkim na budowaniu nowej przestrzeni Lucimia, zmianie otoczenia wizualnego wsi. Zasiano na przykład słoneczniki wzdłuż dróg na terenie wsi, tworzące żywe, kolorowe płoty. Innym rodzajem „Akcji — Lucim” było organizowanie różnego rodzaju świąt, mających obrzędowy, symboliczny charakter. Były to zarówno przywracane pamięci stare, tradycyjne święta, jak i próby tworzenia nowych świąt Lucimia. Poszukiwanie korzeni, przeszłości wsi, odbudowywanie jej zniszczonej przez kulturę masową tradycji było najważniejszym kierunkiem działania zespołu. O tych doświadczeniach pisze Chmielewski: „Jak wy­gląda to w nowym folklorze? Nie ma odwiecznego problemu, bo nie ma sztuki, nie ma artysty i nie ma odbiorcy. W miejsce sztuki, nawet sztuki społecznej — żywy, zmienny, pulsujący nowy folklor z całym bogactwem jego przejawów. Ponieważ nie ma artysty i nie ma odbiorcy, nie trzeba wymieniać ról. Są za to twórcy i uczestnicy naszych wspólnych świąt.”

REALIZACJA POSZUKIWAŃ

Grupa lucimska budowała swoją wersję kultury alternatywnej mając pełne poczucie związku z całym nurtem tych poszuki­wań w Polsce i na świecie, odwołując się do doświadczeń Gro­towskiego i najbardziej chyba pokrewnej sobie grupy — wędro­wnego teatru z Gardzienic.Grupa ta od początku 1978 roku działa pod nazwą Stowa­rzyszenie Teatralne we wsi Gardzienice koło Lublina. Ekspery­menty teatralne i parateatralne tego zespołu są — najogólniej mówiąc słowami jego głównego animatora Włodzimierza Stanie- wskiego — poszukiwaniem nowego środowiska naturalnego teatru. Te poszukiwania realizują się na terenie wsi głównie w województwach wschodnich, odległych od większych ośrod­ków, stosunkowo mało „skażonych” oddziaływaniem kultury masowej. Owej kulturze masowej i kształtowanym przez nią obyczajom przeciwstawia zespół ideał kultury małej zintegro­wanej społeczności.

GRUPA GARDZIENICE

Grupa Gardzienice żyjąc wspólnie przez większą część roku, w czasie wędrówek po wsiach i pracy przy­gotowującej te wędrówki taki właśnie ideał kultury realizuje. Działania parateatralne Gardzienic mają charakter ni to spekta­klów ludowego teatru, ni to świąt, obrzędów, w których trakcie mieszają się role twórców i uczestników. Każda wyprawa jest starannie przygotowywana. Składa się na to przygotowanie nie tylko wizualna i techniczna strona spektaklu-święta, lecz także rozpoznanie terenu. Członkowie zespołu zbierają stare wiejskie legendy, pieśni, opowieści, starają się odtworzyć natu­ralny folklor środowiska, w jakim będą prowadzić swoje akcje parateatralne. Dzięki temu młodzi artyści przybywają do wsi już jako znajomi, a nie obcy ludzie z dalekiego miasta. Ułat­wia to nawiązanie kontaktu, wciągnięcie potencjalnych widzów do wspólnego przygotowania i realizacji wydarzenia teatralnego.