//////

Miesięczne archiwum: Marzec 2011

SPRAWDZENIE MOŻLIWOŚCI

Sprawdzania własnych możli­wości w wielu rodzajach życia i aktywności niekoniecznie pro­wadzącej do osiągnięcia kumulujących się efektów nazywanych „życiowym dorobkiem”, „sukcesem” itp. Ta wielorakość prob, zakładająca możliwość zaczynania w każdej chwili wszy­stkiego od nowa, przeciwstawiana jest traktowaniu własnego życia jako drogi do jakiegoś celu, któremu należy się podpo­rządkować. Kontakty z innymi jako teren twórczości i samorealizacji, westionując najbardziej ogólne przyjęte w społeczeństwach zachodnich zasady kontaktów między ludźmi — zasady współ­zawodnictwa, dominacji i podporządkowania – społeczności alternatywne podejmują eksperymenty społeczne (ruch wspólno­towy) lub też próby teoretycznych rozważań i pragną budo­wać podstawy tworzenia nowych wzorów zachowania wobec innych czy też raczej „bycia z innymi”.

W KRYTYCE KULTURY

W swej krytyce kultu­ry społeczności alternatywne zwracają się przeciw rutynie i konwencji zubożających kontakty między ludźmi. Odrzu­cenie tych konwencji otwiera możliwość swoistej twórczości odpowiadającej na pytania: jak mogą wyglądać wzajemne re­lacje między rodzicami a dziećmi, między partnerami seksual­nymi, między przyjaciółmi, między ludźmi, którzy spotykają się przypadkowo, jakie kontakty w grupie mogą zapewnić jej spoistosc przy jednoczesnym zachowaniu pełnej autonomii i wolności poszczególnych osób? Pytania te można by oczy­wiście mnożyć. Postawa kreacyjna w kontaktach z innymi to tworzenie coraz to nowych sytuacji tych kontaktów, poszukiwa­nie właściwych środków ekspresji pozwalających na rzeczy­wistą wymianę myśli i uczuć. To podjęcie prób przekroczenia granic komunikacji werbalnej i wszelkich innych rodzajów „pośrednictwa” (posługiwanie się jakimkolwiek językiem, zna­kiem) na rzecz komunikacji bezpośredniej.

TWORZENIE WŁASNEJ FILOZOFII

Próby tworzenia własnej filozofii człowieka oraz kate­gorii opisu rzeczywistości społecznej.Podobnie jak w odniesieniu do rodzajów rzeczywistości wyżej wymienionych, postawa twórcza odnosząca się do sfery idei i wyobrażeń najbardziej ogólnych, określających miejsce człowieka w świecie i sens jego egzystencji, jest możliwa wtedy, gdy dotychczasowe wyobrażenia i wierzenia ulegną zawiesze­niu. Programowe antydoktrynerstwo grup alternatywnych, otwartość na różne interpretacje, gotowość przyjęcia kilku na­raz, nawet sprzecznych koncepcji sprawia, iż nie jest tu możli­wa fascynacja „jedną wiarą”, dążenie do spójnej, wszystko wyjaśniającej filozofii człowieka. Jest to raczej ciągle pona­wiana próba budowania indywidualnych wyjaśnień na własny użytek. Podstawą staje się doświadczenie egzystencjalne, pre- refleksyjne, a nie poznanie przez zmysły i rozum.

W KIERUNKU INNYCH RELACJI

Poszukiwania idą tu w kierunku ustalenia innych relacji między człowiekiem i przyrodą niż te, które stanowią jedno z podstawowych zało­żeń tradycji cywilizacji zachodniej. Zgodnie z nią człowiek jest stworzeniem wyjątkowym, „królem przyrody”, a zarazem najwyższym jej wytworem. Opanowywanie przyrody, domina­cja nad przyrodą, były od wieków głównym zadaniem ludz­kości. Przedstawiciele licznych ruchów ekologicznych dążą do odwrócenia tego porządku. Człowiek jest częścią przyrody, z którą powinien umieć współistnieć. Doświadczenie siebie jako części świata staje się punktem wyjścia rozwijania świa­domości zbliżonej do tradycji kultury Dalekiego Wschodu. Ustalanie swego miejsca w świecie jest tu rzeczywiście wynikiem własnych twórczych poszukiwań, do których zobowiązuje odrzucenie wszelkich doktryn, które krępowałyby w tych poszu­kiwaniach zakreślając jakiekolwiek ramy.