//////

Miesięczne archiwum: Luty 2015

MINIATURA KONSTRUKTYWICZNA

Miniatura konstruktywistyczna, nastawiona głównie na zagadnienia kon­strukcyjne. Zasób środków technicznych jest bardzo bogaty:  od stosowania tradycyjnych współczynników formy, jak materiał te­matyczny, przejawy ewolucjonizmu tematycznego i motywicznego, fragmenty budowy okresowej, układ repryzowy, środki polifoniczne,  poprzez stosowanie permutacji, kumulacji różnych elementów okre­su, ostinata, techniki wariacyjnej i zmian fakturalnych oraz przemiany harmoniki w środek kolorystyczny i dynamiczny,   aż do przezwyciężenia myślenia tematycznego i posługiwanie się coraz krótszymi zwrotami melodyczno-rytmicznymi, a nawet poje­dynczymi figurami rytmicznymi i melicznymi.

ZAPIS ELEMENTU GRAFICZNEGO

Utwory tego typu otrzymują nazwę w zależności od zasady formo­wania czy doboru środków wykonawczych, np. Drei Klavierstucke op. 11, Funf Orchesterstucke op. 16 A. Schonberga, Drei kleine Stucke op. 11 A. Weberna. Miniatura opierająca się na technice montażu; taka koncepcja utworu daje wykonawcy możliwość realizacji ostatecznego kształtu dzieła. Kom­pozytor przygotowuje elementy utworu, tzn. segmenty, grupy, a odtwór­ca montuje z nich dzieło (aleatoryzm, np. XI Klavierstuck K. Stock- hausena, A piacere K. Serockiego). Miniatura stosująca elementy zapisu graficznego; rysunek graficzny w odróżnieniu od ścisłej notacji muzycznej pozwala na nieograniczone możliwości formowania dzieła.

Archiwa

Bookmarks