//////

Miesięczne archiwum: Czerwiec 2015

UTWORY FIGURACYJNE

Utwory figuracyjne nie mają tak jasnego rozczłonkowania, jak utwory oparte na melodyce kantylenowej. Istotną rolę odgrywa w nich zasada ewolucyjnego kształtowania; utwór płynie bez przerwy, wyróżnić w nim można pewne fazy rozwojowe, które często wyznacza np. harmonika, odmienna faktura, rejestr, kolorystyka, dynamika itp. Pod względem wy­razowym są to najczęściej formy izomorficzne. W okresie baroku typowy układ          formalny           wśród form       figuracyjnych    to          forma dwuczęściowa,           gdzie każda z    części jest powtórzona. Pierwsza            część biegnie   od toniki     do dominanty (lub od toniki do toniki paraleli), druga część odwrotnie, roz­wijając materiał melodyczny pierwszej części.

W UTWORACH FIGURACYJNYCH

Od połowy XVIII w. widać w utworach figuracyjnych oddziaływanie budowy okresowej w pewnych odcinkach utworu. Stąd często pojawia się np. schemat: figuracja    kantylena figuracja.W impresjonizmie w formach figuracyjnych panuje zazwyczaj różnorod­ność motywiczna (np. u C. Debussy’ego).Typowymi formami figuracyjnymi są: preludium, toccata, etiuda, fantazja. Oczywiście nie wszystkie utwory o tych nazwach należą do form figu­racyjnych. Z formami figuracyjnymi spotykamy się np. w przypadku utwo­rów tanecznych czy liryki instrumentalnej.Należy do najstarszych form instrumentalnych. Przez długi czas było przygrywką do innych utworów, głównie wokalnych, i miało charakter improwizacyjny.