//////

Miesięczne archiwum: Wrzesień 2015

CYKLE TANECZNE

Występuje w ramach większych cykli tanecznych pod ogólnym tytułem tańce węgierskie (np. u J. Brahmsa).Czardasz składa się z dwóch części: lassu lub lassan — wolnej, będącej wstępem o znamionach improwizacyjnych, z kapryśnymi zmianami tem­pa, i friska — szybkiej, będącej właściwym tańcem. Metrum £, charaktery­styczny rytm.Czardasza cechują; przyspieszenia, gradacje dynamiczne, rytmy punktowane, synkopy.W prostych stylizacjach ma miejsce szeregowanie odcinków, w styliza­cjach o wyższych ambicjach artystycznych istnieje większy związek mię­dzy częściami (np. II Rapsodia węgierska F. Liszta). Na ogół stosowana jest budowa okresowa, ale zauważyć można także tendencje do ewo­lucyjnego kształtowania.

WALC

Pochodzenie walca nie jest dokładnie zbadane. Francuzi szukali źródeł w skocznym renesansowym tańcu — volcie. Niemcy wskazywali na wol­nego landlera, popularnego na początku XIX w. do czasu, kiedy wyparł go walc. W XIX w. rozwijały się równocześnie dwa rodzaje walca: towa­rzyski (rozrywkowy) i artystyczny (koncertowy). Typ pierwszy reprezentuje twórczość J. Lannera Qego walce są jeszcze w wolnym tempie) oraz Jo- hanna i Jóhanna (syna) Straussów (których walce stają się coraz żywsze).Wiedeński walc towarzyski jest utrzymany w szybkim tempie i metrum % a konstruowany na zasadzie szeregowania odcinków (drobniejszych wal­ców) o budowie okresowej. Bywa poprzedzony powolnym wstępem i za­kończony kodą, wykorzystującą zwykle materiał melodyczny poprzednich części

Archiwa

Bookmarks