//////

Miesięczne archiwum: Październik 2015

TANIEC KOROWODOWY

Polonez to taniec korowodowy, o uroczystym i dostojnym charakterze, w umiarkowanym tempie i takcie Jest również tańcem niefigurowym i     dlatego nie wymaga regularnych ugrupowań. Stosowane są w nim różne schematy rytmiczne, jednak najczęstszym jest. Polonez ma także specyficzną formułę zakończeniową, tak pod względem rytmicznym (przesunięcie akcentu), jak i harmonicznym (tonika na trzecią ćwierćnutę, dwie pierwsze to zwykle zornamentowana dominanta).Jako taniec stylizowany polonez posiada przeważnie formę typu ABA, nieraz poprzedzoną wstępem. Budowa okresowa może wahać się od bardzo regularnej (np. F. Chopin Polonez A-dur op. 40 nr 1 do bardzo zmodyfikowanej .

MAZUREK ,KUJAWIAK

Część środkowa w utworach durowych najczęściej utrzymana jest w tonacji subdominanty, w utworach molowych — w równoimiennej tonacji durowej (oczywiście nie jest to obowiązująca zasada). W muzyce polskiej artystyczną formę poloneza stworzył M. K. Ogiński, do którego nawiązywali J. Elsner i K. Kurpiński. Jest tańcem stylizowanym. Opiera się na ludowych tańcach trójmiaro- wych typu mazurowego: kujawiaku, mazurze, oberku, które również po­jawiają się jako samodzielne tańce stylizowane.Kujawiak — przyjął nazwę od regionu, z którego pochodzi. Jego lokalne nazwy to także: śpiący, gładki, okrągły. Kujawiak ma metrum % tempo wolne, tonację zwykle molową, liczne powtórki melodii i tekstu. Jest to taniec po­suwisty, bardziej majestatyczny od innych tańców typu mazurowego.

KRAKOWIAK

Ten ludowy taniec ziemi krakowskiej ma swoje odmiany lokalne, których nazwy wywodzą się albo od ruchów tanecznych (mijany, ścigany, dreptany, przebiegany), albo od nazw miejscowości (szopieniak, wieliczak). Typowymi cechami krakowiaka są szybkie tempo, metrum | i częste synkopy. Charakterystyczna formuła rytmiczna,ulega w stylizacjach modyfikacjom na skutek rozdrobnienia wartości ryt­micznych, co prowadzi do stosowania figuracji. Krakowiaki posiadają budowę okresową z jasnym rozczłonkowaniem na części ABA. Szerzej rozbudowane utwory tego rodzaju wykazują konstrukcję opartą na sze­regowaniu poszczególnych części bądź rozwijaniu materiału podstawo­wego. Stylizacje krakowiaka spotykamy w twórczości J. Zarębskiego, R. Statljowskiego, I. J. Paderewskiego, K. Szymanowskiego.

Archiwa

Bookmarks