//////

Miesięczne archiwum: Styczeń 2016

TRANTELA

Jest pochodzenia włoskiego. Przestrzega ściśle ustalonej rytmiki opiera­jącej się na ruchu ósemkowym. Ma bardzo szybkie tempo, takt § lub §. Tarantele są formami figuracyjnymi, których podstawą jest ewolucyjne kształtowanie materiału melodycznego. Budowa okresowa ma lokalne zastosowanie. Utwór płynie szybko, nie wykazując znaczniejszych wcięć formalnych. Czasami można uchwycić formę trzyczęściową typu ABA lub spotkać się z układami rondowymi. W muzyce artystycznej tarantela pojawiła się w XIX w. Przykłady z muzyki fortepianowej: F. Chopin Taran­tela op. 43, F. Liszt — w cyklu Venezia e Napoli, nadto pieśń G. Ros­siniego La Danza oraz K. Szymanowskiego Tarantela na skrzypce i for­tepian .