//////

WYDZIELONA PRZESTRZEŃ

Spektakl dzieje się w kręgu wydzielonej przestrzeni sali, po­zbawionej wszelkich rekwizytów. Na scenę-podłogę wysłaną ma­tami i kocami wypełza bezkształtny twór złożony z wielu sple­cionych ciał aktorów. Stwór jest amorficzny, to się wydłuża, to skraca, wielogłowa, wieloręka stonoga. Po drugiej stronie poja­wia się dziewczyna, ubrana podobnie jak wieloosobowy stwór. To Ta-Która-Przyszła, „szłość samojedna”. Kim jest dziew­czyna ‚ Możliwości jej identyfikacji są różne. To przywódca, ku­siciel, uzurpatorska władza, to zwodnicza idea, świetlana przy­szłość, wielka obietnica. Kim jest stwór? To zbiorowość, spo­łeczeństwo, jakaś zwarta grupa. Zaczyna się wypytywanie Szłości, skąd się wzięła i po co przyszła, przypominające ni to plotkar­skie indagacje, ni to policyjne przesłuchanie. Dziewczyna za­chowuje się całkiem niewinnie, nic nie zapowiada jej „prze­jęcia władzy” nad grupą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *