//////

ALEOTORYZM

Nie jest to technika w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz raczej metoda traktowania materiału dźwiękowego. W aleatoryzmie kompozytor zakłada, że podczas wykonania utworu przypadkowo dobrane zostaną: ilość i ro­dzaj instrumentów, ilości i kolejność części utworu granych synchronicz­nie lub sukcesywnie itp.Aleatoryzm kontrolowany opiera się na ścisłej dyspozycji całości przy pozostawionej przypadkowi dyspozycji szczegółów. Celowo niedokład­nie określa się obraz dźwiękowy utworu w zapisie i świadomie zakłada się swobodę w interpretacji dzieła przez wykonawcę, który może wpro­wadzać przy odtwarzaniu elementy przypadkowe, dowolne, również po­legające na dowolnym przestawianiu, czyli permutacji, odcinków utworu muzycznego. Głównymi reprezentantami aleatoryzmu muzycznego są. J. Cage, S. Bussotti, C. Cardew, B. Nilsson, W. Lutosławski (Gry we­neckie na orkiestrę).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *