//////

ALTERNATYWNE POCZYNANIA

Do wielu poczynań „alternatywnych” twórcy młodego teatru odnosili się z dużą nieufnością. „Kultura czynna wymaga odo­sobnienia, chwilowego porzucenia swego środowiska. Jest wręcz formą krótkotrwałej ucieczki od rzeczywistości społecz­nej, wobec której jest bezradna, której nie chce i nie potrafi przekształcić w ten sposób, aby potrzeby aktywności i wolności człowieka zostały zaspokojone w jego codziennym życiu (a nie tylko w sytuacji święta) — pisze Lech Raczak. — Tam właśnie — (w mateczniku) — każdy z nas staje się sobą, gdy pełni swoje ulubione czynności: pali ognisko i pochodnie (nabyte w Skład­nicy Harcerskiej), gra na flecie lub bębenku (sklep «Orient»), biega […] pohukując radośnie i płosząc zwierzynę i przedwo­jennego typu miłośników przyrody. […] On spontanicznie udrapuje się w materię czarną. Ona przybierze szaty białe i przez sam fakt spotkania się na leśnej dróżce o umówionej po­rze zademonstrują zachwyconym krytykom teatralnym od­wieczne współistnienie, współobecność wartości. W Kos­mosie.”

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *