//////

DOWOLNOŚĆ UKŁADU

Dowolność układu suitowego widać m.in. w:  ilości części — u klawesynistów francuskich liczba ustępów nieraz przekracza 20,   pominięciu któregoś z głównych ustępów,wstawieniu intermezza w innym miejscu niż między sarabandą a gigue,   innym zakończeniu niż gigue lub specjalny ustęp końcowy (np. ca- priccio).Wewnątrz cyklu spotkać można czasami układ trzyczęściowy, widoczny np. w takich następstwach: menuet l-menuet ll-menuet I; gawot-mu- sette-gawot. Niekiedy części suity mogą być powiązane melodycznie — przyczynia się to do integralności formy i szczególnie charakterystyczne było dla początkowego okresu rozwoju suity, która wówczas należała do kategorii form wariacyjnych. W późniejszym okresie zjawisko to spoty­kamy rzadziej (np. VI Partita e-moll J. S. Bacha). Części suity zestawione są na zasadzie kontrastu metryczno-rytmicznego i agogicznego. Łączy je natomiast wspólna tonacja, wykorzystanie ewolucyjnej zasady kształtowania   budowa dwuczęściowa.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *