//////

EWOLUCJONIZM W MUZYCE WOKALNEJ

Do najstarszych form ewolucyjnych należą utwory oparte na cantus firmus. Przejawem ewolucyjności jest dodawanie do stałej melodii no­wych kontrapunktów. W renesansie melodię stałą często powtarzano wielokrotnie przy jednoczesnej zmianie głosów kontrapunktujących (pro­totyp formy ostinatowej). Przejawem ewolucyjności jest stopniowe wpro­wadzanie melodii cantus firmus (od początkowych dźwięków aż do całości). Technikę cantus firmus wykorzystywano w takich formach jak: organum, motet, msza. Zasada ewolucjonizmu przejawia się najwyraźniej w fudze wokalnej, konstruowanej na wzór fugi instrumentalnej — przekształcenia polifo­niczne . Różnorodne są przejawy wariacyjnego ewolucjonizmu w muzyce wo­kalnej:  w renesansie — missa parodia ostinatowe formy wariacyjne spotyka się w XVII i XVIII w. w operze i   kantacie oraz w liryce od początku XIX w.; w nowszych czasach pojawia się typ wariacji numerowanych.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *