//////

FINAŁ

Ostatnia część cyklu sonatowego utrzymana jest zwykle w tempie szyb­kim. Wyróżniamy dwa typy finału: finały lekkie o znamionach odprężeniowych — cechuje je stosunkowo proste ujęcie formalne (np. Finale z Sonaty D~dur J. Haydna (Hob. XVI/37), Rondo allegretto z Sonaty B-dur op. 22 L. van Beethovena),  finały dynamiczne — służą pogłębieniu wyrazu, często są rozbudowane formalnie; ma tu miejsce spotęgowanie napięć nagromadzonych w po­przednich ustępach (np. Prestissimo z Sonaty f-moll op. 2 nr 1 L. van Beethovena).O typie finału decyduje struktura i charakter tematu głównego tego ustę­pu. W finałach lekkich tematy mają jasną, przejrzystą budowę (zwykle okresową), a powtarzanie staje się podstawowym środkiem konstrukcji.W finałach drugiego rodzaju wzmożenie dynamiczne osiągnięte jest przez zastosowanie w temacie akordów lub figuracji, lub obu środków razem.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *