//////

KIERUNEK DYSKUSJI

To motto miało wyznaczać i rzeczywiście wyznaczało kieru­nek dyskusji i poszukiwań lubelskiego spotkania. Jego atmo­sferę odtworzyć trudno, gdyż nastrój tworzyło to, co do koń­ca nie wypowiedziane, jakieś przeczucie ważnych zdarzeń, nie­cierpliwość oczekiwania. Ilustracją tego nastroju są zamieszczo­ne w Informatorze KMT teksty. Pierwszy z nich to próba wer­balizacji tego nastroju, drugi — odpowiedź polemiczna. „Całkowite bankructwo kolejnych ideologii utopijnych i optymizmów społecznych […], a także narastająca fala kata­strofizmu w sztuce nie mogą oznaczać niczego innego, jak kolej­ną wielką katastrofę dziejową — całego naszego świata. Potwier­dza to zresztą codzienne odczuwanie rzeczywistości wokół nas — to «wisi w powietrzu» — śmierć i trwogę dostrzec można wyraźnie pod cienką błonką cywilizacji i dobrobytu — lub zwy­kłego lakieru. […] Nie wiadomo dokładnie, ile czasu jest jesz­cze przed nami. Dzlesięć lat, cztery, może mniej?

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *