//////

POEMAT SYMFONICZNY

Jest najbardziej typowym gatunkiem muzyki programowej. Jego powsta­nie wynika z ducha epoki romantycznej, z idei correspondance des artes (czyli „korespondencji sztuk”). Stworzył go F. Liszt, autor kilkunastu po­ematów symfonicznych m. in.: Tasso, Lamento e trionfo, Orfeusz, Ma­zepa, Hungaria, Hamlet. Program poematu uwidacznia się bądź w tytule, bądź w podanym obok tytułu programie. Tematyka poematu symfonicz­nego pozostaje z reguły w związku z prądami estetycznymi charaktery­stycznymi dla danego okresu historycznego. Dla romantycznego poematu symfonicznego znamienna jest wielka tematyka literacka. Rzadziej czer­pie on inspiracje z malarstwa. W szkołach narodowych poematy czerpią też z tematyki narodowo-ludowej (np. B. Smetana Moja ojczyzna, A. Bo­rodin Na stepach Azji Środkowej, M. Musorgski Noc na Łysej Górze, J. Sibeiius Finlandia).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *