//////

PRZYGRYWKA CHORAŁOWA

Istota tej formy polega na zestawieniu melodii zaczerpniętej z chorału, ujętej w długie wartości rytmiczne (jako cantus firmus), z głosami kon­trapunktującymi, stosującymi swobodną (rzadziej ścisłą) imitację lub te­chnikę wariacyjną. Melodia chorałowa występuje tylko w jednym głosie, ale może przechodzić też do innych głosów. Kompozytorzy epoki baroku dość często posługiwali się imitacją kanoni­czną w głosach kontrapunktujących lub w eksponowaniu melodii chora­łowej. W wypadku, gdy chorał staje się tematem fugi, mamy do czynienia z fugą chorałową. Rozbudowane przygrywki chorałowe otrzymują nazwę fantazji chorałowej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *