//////

RODZAJE GŁOSÓW WOKALNYCH

Przyjęty dziś podział głosów zaczął się kształtować dopiero od II potowy XV w. Szczególny zaś rozwój wokalistyki przypada na XVII i XVIII w. i   wiąże się z rozkwitem opery. W średniowieczu wykorzystywano głównie głosy męskie i chłopięce (żeńskie w ograniczonym stopniu dopiero w re­nesansie). Nazwy głosów w średniowiecznej muzyce wielogłosowej okre­ślały ich znaczenie w konstrukcji utworu i odnosiły się także do głosów instrumentalnych. Świadczą o tym takie terminy w odniesieniu do orga­num (->- rozdz. „Organum”, s. 155-156), jak vox principalis (głos zasadniczy z melodią chorałową), vox organalis (rodzaj kontrapunktu). W układzie trzy- głosowym (typowym dla muzyki XIII i XIV w.) głosy nazywano: tenor (od łacińskiego tenere — „trzymać”), kontratenor (czyli głos „przeciw tenorowi”), triplum lub motetus — głos trzeci, ozdabiający dwa podstawowe . W średniowieczu najczęściej posługiwano się falsetem.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *