//////

ROZWÓJ HISTORYCZNY

Biorąc pod uwagę rozwój historyczny wyróżniamy polifonię: modalną — opartą na systemie modalnym, tzn. zespole skal koś­cielnych (do XVI w.),   regulowaną prawami harmoniki funkcyjnej (od XVII w. do po­czątków XX w.),  sonorystyczną — wykorzystującą czysto brzmieniowe właściwości współbrzmień i akordów, jakie tworzą między sobą poszczególne głosy (XX w.) Biorąc pod uwagę stosunek linii melodycznych względem siebie roz­różniamy polifonię:    kontrastową — brak pokrewieństwa melodycznego między głosami, imitacyjną:  ścisłą — poszczególne głosy powtarzają (imitują) się nawzajem (kanon, fuga) z pewnym opóźnieniem, ściśle przestrzegając zasad obranego rodzaju imitacji , swobodną — głosy mogą, ale nie muszą, nawiązywać do siebie nawzajem przez korespondencję motywiczną, rytmy uzupełniające, powtarzanie schematów rytmicznych.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *