//////

ROZWÓJ SONATY W XX WIEKU

Ogólnie w rozwoju sonaty XX w. można wyróżnić następujące kierunki:  Sonata impresjonistyczna, np. Sonata na skrzypce i fortepian C. De- bussy’ego, w której największe odchylenia dotyczą pierwszego ustępu:    na pierwszy plan wysuwa się czynnik brzmieniowy, co osłabiło wy­razistość tradycyjnych współczynników formy,   brak jest przetworzenia, w jego miejsce pojawia się nowy materiał, który jest wyrazem kontrastu i namiastką brakującego tematu prze­ciwstawnego,punkt ciężkości spoczywa na partii fortepianu, na figuracji mającej znaczenie kolorystyczne,   pojawia się część scherzando (jedyne nawiązanie do sonaty klasycznej),  w finale wykorzystany jest materiał pierwszego ustępu.Sonata będąca skrzyżowaniem założeń sonaty neoromantycznej i impre­sjonizmu, np. HI Sonata fortepianowa K. Szymanowskiego.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *