//////

SONATA

Nazwa pochodzi od włoskiego słowa sonare, suonare — „dźwięczeć”,i     odnoszona była początkowo do wszelkich utworów instrumentalnych, w przeciwieństwie do kantaty (cantare — „śpiewać”), czyli utworu wo­kalnego. Termin sonata pojawia się już w II połowie XVI w. i na początku XVII     w.Sonata — jako instrumentalna forma cykliczna — rozwinęła się z can­zony (- rozdz. „Canzona”, s. 85), która z kolei była przeniesieniem dawnej wokalnej chanson na grunt muzyki instrumentalnej. Canzona  składała się z wielu skontrastowanych odcinków, których ilość z czasem była redukowana na rzecz zwiększenia ich rozmiarów. W toku rozwoju wykształciło się kilka typów sonaty: barokowa, klasyczna, romantyczna i   nowsza.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *