//////

SONATA W KLASYCZNEJ MUZYCE KAMERALNEJ

Spośród bogatej literatury kameralnej w okresie klasycyzmu na czoło wysuwają się: sonata na skrzypce i fortepian, trio fortepianowe i kwartet smyczkowy. W tych gatunkach dochodzi do rozbudowy niektórych współ­czynników formy dzięki możliwościom, jakie daje rozszerzony aparat wykonawczy, same zaś założenia formalne sonaty i formy sonatowej pozostają bez zmian. BSonata na skrzypce i fortepianNa ogół obie partie współdziałają ze sobą, tzn. jeżeli w jednym miejscu któraś z partii dominuje, to w dalszym ciągu następuje zamiana ról (do rzadkości należy zjawisko niesamodzielności partii skrzypiec w całej sonacie lub którymś z jej ustępów). Doprowadza to do rozbudowy współczynników formy sonatowej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *