//////

SUITA BAROKOWA

Szkielet ten mógł być rozszerzany o  intermezza taneczne (parzyste i nieparzyste), intermezza nietaneczne, specjalne części wstępne i końcowe. W okresie klasycyzmu w miejsce suity barokowej pojawiły się divertimento i serenada (-»rozdz. „Serena­da, divertimento, kasacja”, s. 131). W XIX w. suita odrodziła się, ale w odmiennym kształcie. Suita barokowa odzwierciedla typowe dla tego okresu procesy rozwojo­we, objawiające się we wzajemnym oddziaływaniu i przenikaniu form (np. sonata, wariacje, koncert).W rozwoju suity zauważalne były dwie tendencje: dążenie do stabilizacji układu,   rozluźnienie względnie swoboda w traktowaniu formy.Różnorodność i bogactwo twórczości suitowej utrudniają uporządkowanie materiału.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *