//////

SYMFONIA KLASYCZNA

Zbudowana była z trzech części: I — szybka, II — wolna, III — szybka. Ok. połowy XVIII w. odłączyła się od opery i stała się samodzielnym utworem orkiestrowym. Do dalszego rozwoju symfonii przyczynili się kompozytorzy szkoły mann­heimskiej, której rozkwit przypada na pięćdziesiąte i sześćdziesiąte lata XVII       w. Ostateczna krystalizacja formy symfonii dokonała się w twórczości klasyków wiedeńskich.Orkiestra klasyczna obejmowała: kwintet smyczkowy oraz 2 flety, 2 obo­je, 2 klarnety, 2 fagoty, 2 rogi, 2 trąbki, parę kotłów. Skład ten ulegał modyfikacjom przez powiększenie liczby waltornii do czterech, wprowa­dzenie puzonów, kontrafagotu, wielkiego bębna, trójkąta .Na początku symfonii występuje bardzo często powolny wstęp. Pierwszy ustęp, szybki, utrzymany jest w formie sonatowej, drugi, wolny, wykazuje

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *