//////

USTĘPY KOŃCOWE, PRZEBIEG CYKLU

Należą do nich: chaconne — stosowana albo po gigue, albo zamiast gigue, passacaglia — występuje zwykle po gigue ( rozdz. „Wariacje osti­natowe”, s. 90), fuga, temat z wariacjami, ustępy o nazwie tempa lub finale.Na ogół kompozytorzy trzymają się podstawowego schematu suity: alle- mande-courante-sarabanda-gigue, wprowadzając jedynie między sara-Suita romantyczna I suita w XX w.bandą a gigue tzw. intermezza. W suitach D. Buxtehudego czy J. Pa- chelbela pojawiają się one jednak rzadko. Istnieją także suity znacznie rozbudowane, ze specjalnymi ustępami na początku i na końcu.Do charakterystycznych cech suity barokowej należy stosowanie dwóch tańców tego samego rodzaju. Wtedy drugi taniec jest zazwyczaj waria­cyjnym opracowaniem pierwszego (np. w I Particie h-moll na skrzypce solo J. S. Bacha wszystkie tańce mają wariacyjne opracowanie w po­staci double: Allemande, Double, Courante, Double, Sarabande, Double, Bourrśe, Double).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *