//////

W MUZYCE NOWSZEJ

W muzyce nowszej suita stała się bardzo popularną formą i wykazuje najrozmaitsze typy budowy. Z jednej strony widać nawiązywanie do suity barokowej (np. C. Debussy’ego Suitę bergamasque\ Prelude, Menuet, Clair de Lunę [Światło księżyca], Passepied), z drugiej zaś pojawiają się tańce nowsze (np. w Suicie 1922 P. Hindemitha: Marsz, Shimmy, Boston, Ragtime). Kompozytorzy nawiązują także do suity romantycznej, np. I. Stra­wiński w Suicie na małą orkiestrę symfoniczną. Marsz, Walc, Polka, Galop. Jest to parodia tańców dziewiętnastowiecznych. W muzyce nowszej spo­tykamy też suity symfoniczne, koncertowe, kameralne. Niekiedy ustępy suity zaopatrzone są wyłącznie w nazwy temp. Nadal tworzone są suity z muzyki do dramatów, baletów, a także i filmów, np. D. Szostakowicza suita Złote góry, części: Introdukcja, Walc, Fuga, Marsz żałobny, Finał.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *