//////

W OKRESIE KLASYKÓW WIEDEŃSKICH

Serenada I divertimento istniały w okresie klasyków wiedeńskich obok siebie, a wpływ divertimenta można odnaleźć w wielu utworach kame­ralnych nie opatrzonych tą nazwą (np. L. van Beethovena Septet op. 20, F. Schuberta Oktet op. 166). Utwory tego typu nie mają ściśle ustalonej obsady instrumentalnej. Początkowo przeważała obsada na instrumenty dęte. Potem zastosowano także instrumenty smyczkowe. Klasycy wie­deńscy komponują serenady i divertimenta na różne zespoły, tzn. instru­menty dęte, smyczkowe, mieszane (np. Mozarta Divertimento Es-dur jest na instrumenty dęte, a serenada Eine kieine Nachtmusik — na smyczkowe). Bardzo często serenady czy divertimenta wykorzystują ob­sadę kameralną: np. Serenada op. 8 Beethovena jest triem na skrzypce, altówkę i wiolonczelę, Serenada op. 25 tego kompozytora to także trio na flet, skrzypce i altówkę.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *