//////

W SZKOLE WIEDEŃSKIEJ

Ale próbo­wano też tworzyć samodzielne koncerty klawesynowe, jednak rola in­strumentu była ograniczona i zdwajał on partię orkiestry, a tylko w nie­których odcinkach partia solowa była bardziej samodzielna. Oprócz takich koncertów klawesynowych tworzono koncerty klawesynowe bez orkiestry, np. Koncert włoski J. S. Bacha, w którym dzięki klawesynowym regi­strom kompozytor stworzył namiastkę stylu koncertującego.W szkole wiedeńskiej do szczególnego znaczenia dochodzi koncert for­tepianowy, aczkolwiek uprawiane są koncerty na inne instrumenty. Za­sadą staje się trzyczęściowość. Jednocześnie do koncertu wchodzi forma sonatowa zastosowana w pierwszym ogniwie. Układ części jest nastę­pujący:    I część szybka — forma sonatowa,  II część wolna — dowolnie ujęta,   III część szybka — rondo.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *